1/08/1963 - 30/08/2018

Dag Bart,

Het leven kan even onvoorspelbaar zijn als oneerlijk! Je wist dat je ziek was, je wist dat het niet goed met je ging, maar je wil om te leven bleef de hoop op beterschap aanwakkeren. Helaas heb je de strijd verloren. Aan de zijde van je familie heb je afscheid genomen van dit aardse leven. Echter zonder een erfenis achter te laten voor ieder van ons. Je was een rolmodel. Je toverde een glimlach op je gelaat om mensen gelukkig te maken. In alles! Je had een ongelooflijke werklust om van de club een succes te maken. De voorzitter kon zich in jou geen betere steunpilaar voor de club wensen. Je kon bruggen bouwen tussen mensen onderling. Je relativeringsvermogen was één van je grootste talenten. Elk probleem werd met jouw humor opgelost. Je kon van verliezers met één kwinkslag winnaars maken. Je onbaatzuchtige inzet om het beste uit de mens te halen, kende ongeziene hoogtes. Je creëerde activiteiten om mensen zoals jij hoop te geven in een beter leven. Je stak je schouders onder evenementen in de hoop dat anderen jouw ziekte niet moesten meemaken. Je was een kracht voor iedereen. Spijtig genoeg kon je één van je droomprojecten niet zelf meer meemaken. Bart, je kwam afscheid nemen op het petanquetornooi van de club. Je wist van jezelf dat het einde naderde. Maar toch wou je met je aanwezigheid iedereen je dankbaarheid voor zoveel vriendschap nog eens in de verf zetten. We gaan je missen, maatje! Maar in ons hart zal je steeds aanwezig zijn! We zijn ervan overtuigd dat je daar ergens aan de overkant terug petanquepleinen zal rollen en daarna een duvel zal drinken. Bart, je was MIJN vriend! Bart, je was ONZE vriend! Bart, je was DE vriend van iedereen! Rust in alle vrede!