VERSLAG WEDSTRIJDEN 17 NOVEMBER 2016 B-reeks



 Dag petanquers,

Allez, we zijn weer weg, met meer moed dan vorige week.

Het was echt een leuke avond met ploegen die aan mekaar gewaagd waren. Strijden 
tot het uiterste, maar één moet er toch altijd verliezen.

Maar goed. We starten met de Leiebreiers die 2 -1 ten onder gingen tegen Vl@s, ploeg die 
goed versterkt werd door Thierry. Hij mag over het algemeen de "vuile was" opknappen.
Ondanks het verlies in het eerste spel, speelden de Leiebreiers goed mee. Marleen deed haar
werk maar Thierry was ongenaakbaar. Hij miste bijna nooit wanneer hij aan het kanon stond.
Het tweede spel van de Leiebreiers stond op een laag pitje en Vl@s op hetzelfde niveau met 
Nelly nu als bijna perfecte pointeur.
In het derde spel kwamen de Leiebreiers terug op niveau, Vl@s speelde goed, maar moest uiteindelijk
het derde spel aan de tegenpartij geven.

De Prutsers had ik eigenlijk niet verwacht met 2 - 1 te winnen tegen Tennisclub Deinze. Het eerste
was welsiwaar voor Deinze. Ze speelden met vuur want met 10 - 0 voorsprong moesten ze nog hard
knokken om de zege binnen te halen. Ik zag de overwinning naar de Prutsers gaan, maar de laatste bal
besliste: 11 - 13 voor Tennisclub. Delphine speelde hier zeer goed! ( Zou ik nu fan zijn van Delphine?)
Bij het tweede spel hadden ze pech bij Deinze. Luc pointeerde goed en als het nodig was, was Merlina er 
als de kippen bij om haar rol op te eisen.  13 - 8 winst voor de Prutsers was een feit.
Waarschijnlijk geschrokken van het lekkend dak op terrein 5, kwamen de spelers van tennisclub niet meer
in hun gewone doen. Ze lieten de Prutsers maar doen en het holleke van 13 was er vlugger dan gedacht.
Terug 13 - 8 winst voor de Prutsers!

En wat gezegd van de Leffekes? Het eerste was absoluut goed voor de Groene Duivels. Ze speelden goed en
Bartje Rogge deed de Leffekes de das om en zorgde dat zijn kompanen weinig werk hadden.
Tijdens de rust zag ik de Leffekes naar de bevoorrading gaan om ruwe olie bij te tanken. Het zag er bruin
uit, maar ik dank dat het wat anders was.
In het tweede spel ontpopte Gerald zich bij de Duivels als voortrekker. Maar de Heyerickfamilie kwam knap voor
en sloot af met 13 - 6 winst.
Het derde spel werd een kopie van het tweede. Goed bijgetankt en opnieuw een ruime winstmarge voor de Leffekes.
Lieven zal het hem anders hebben voorgesteld bij zijn eerste deelname. Marcel was eerlijk in zijn analyse: eerlijk
is eerlijk, ze waren beter dan ons! Moedig!

Aan Los Amigos, zoals ik had voorspeld voor het seizoen, zal er weinig te doen zijn. Elk Zijnen Bal, zeer goed 
begonnen aan deze competitie, ging met 3 - 0 de boot in.
Patje van EZB speelde drie reuzepartijen maar tegen Carlos, die stilaan zijn oud niveau bereikt, was er weinig te doen.
Frankie had een aanpassingsronde nodig maar kwam nadien goed uit de hoek. Neem daar nog een uitstekend
goed pointerende Patrick Minnaert bij en we hebben gedaan met schrijven.
 
(Even tussendoor: kapitein Oswald was iemand uit de oorlog die zijn manschappen voortdurend de loopgraven
instuurde maar zelf op de achtergrond bleef. De jongens kwamen afgepeigerd uit de strijd, maar ondertussen
had Oswald zich te goed gedaan aan allerlei lekkernijen, waaronder een "rose frais". Hij werd niet geraakt
en ging met pensioen als generaal. Zou er zich zo'n Oswald onder de Amigos bevinden?)
 
Dan hebben we nog de match van de verbroedering. Nooit eerder gezien. Mannen en vrouwen gingen samenzitten
en bouwden een feestje.
Diablos speelde zonder stress, maar cijfers bedriegen vaak. Ze moesten serieus uit hun pijp om hun eerste binnen
te halen.
Bij het tweede had Diablos gedacht dat een offspel niet mogelijk was, maar nu kwamen ze niet aan de bak. De rozen
prikten en dat deed pijn. Verlies voor Diablos.
Het derde spel was mooi om naar te kijken. Een heel secure Tamara speelde een reuze partij. Ze hadden er langs
beide kanten blijkbaar plezier in want ze konden het zich permitteren om met de .... van de scheidsrechter te spelen!
Maar vroeg of laat wreekt zich dat. Na de wedstrijd vroeg de tweede scheidsrechter aan Wim hoe het kwam dat Tamara
drie partijen had gespeeld. Het antwoord was duidelijk: " Denk je dat ik goesting heb om de hele tijd naast twee
oude peekes te zitten? ". Ook daar heb ik, net zoals bij Oswald, nota van genomen.
 
Maar goed, je zal je afvragen : " Wat heeft hij deze week weer in zijn stroate beleefd? "
Wel, het was begrafenis van Maria. Ik heb haar eerste man goed gekend. Hij vertelde me ooit dat Maria nooit tien
minuten zonder "midden-amusement" kon zijn. Iedereen wist dit! Ze had trouwens 12 kinderen toen hij overleed.
Een maand later was ze reeds hertrouwd en ook met die man kreeg ze nog eens 9 kinderen. Nu is ze er niet meer!
Tijdens de uitvaartplechtigheid stak de pastoor de armen omhoog en riep:" EINDELIJK ZIJN ZE TERUG SAMEN!"
Met tranen in de ogen vroeg de oudste zoon:" Bij mijn papa of bij de tweede?"
" Nee, jongen" zei de pastoor," IK BEDOEL HAAR BENEN! " 
 
Zo, mannen, tot de volgende !
Roland